სეუტას კრიზისმა ევროკავშირის მაროკოზე დამოკიდებულება გააძლიერა

სეუტაში მიგრაციული კრიზისი ესპანეთ-მაროკოს საზღვარზე არსებული საგანგებო სიტუაციიდან მიგრაციის კონტროლის მთელი ევროპული მოდელის გამოცდად იქცა. ესპანეთის შეფასებით, 2026 წლის 30 ივლისს ანკლავში შეღწეულთა რაოდენობამ დაახლოებით 72 ათასს მიაღწია, ხოლო დაღუპულთა რიცხვმა მოგვიანებით სულ მცირე 90 შეადგინა. ორ კვირაში მაროკომ საზღვრის დაცვა მკვეთრად გააძლიერა და მასობრივი გადაკვეთის ახალი მცდელობა ჩაშალა. ორ ეპიზოდს შორის კონტრასტმა გააძლიერა დისკუსია ევროკავშირის რაბატზე დამოკიდებულების შესახებ: ევროკავშირი აფინანსებს მაროკოს საზღვრის მართვის პროგრამებს და ამავდროულად იძულებულია მეზობელი ქვეყნის პოლიტიკურ მზაობას დაეყრდნოს ნაკადის შესაკავებლად მანამ, სანამ მიგრანტები ევროპულ ტერიტორიას მიაღწევენ.

სეუტაში ერთ დღეში დაახლოებით 72 ათასი ადამიანი შევიდა

მასობრივი გადასვლა 30 ივლისს დაიწყო. თავდაპირველად ესპანეთის შინაგან საქმეთა მინისტრი ფერნანდო გრანდე-მარლასკა ჩასულთა რიცხვს 50–60 ათასად აფასებდა, თუმცა მონაცემების დაზუსტების შემდეგ უწყებამ შეფასება 72 ათასამდე გაზარდა. 4 აგვისტოსთვის 70 ათასზე მეტმა ადამიანმა უკვე დატოვა სეუტა, ხოლო ესპანეთის შსს-მ აბსოლუტური უმრავლესობის დაბრუნება მაროკოსთან თანამშრომლობას დაუკავშირა. იმავე დღეს კრიზისი ევროკავშირის შინაგან საქმეთა მინისტრების საგანგებო შეხვედრაზე განიხილეს.

ეს იყო ყველაზე მასშტაბური მსგავსი ეპიზოდი ქალაქის ისტორიაში, რომლის მოსახლეობაც დაახლოებით 84 ათას ადამიანს შეადგენს. ხალხი კვეთდა სახმელეთო საზღვარს და სასაზღვრო ნაგებობებს ზღვით უვლიდა გვერდს. ბევრი მათგანი მაროკოს მოქალაქე იყო, თუმცა შემოსულთა შორის ასევე იყვნენ სუდანის, მალის, იემენისა და სხვა ქვეყნების წარმომადგენლები.

დაღუპულთა რიცხვის დაზუსტება კრიზისის შემდეგაც გრძელდებოდა. 18 აგვისტოსთვის ოფიციალური მონაცემები საზღვრის ორივე მხარეს სულ მცირე 90 გარდაცვალებაზე მიუთითებდა, უმეტესად სეუტამდე წყლით მიღწევის მცდელობისას ან საზღვართან წარმოქმნილი ქაოსის დროს. უფლებადამცველი ორგანიზაციები უფრო მაღალ შეფასებებს ასახელებდნენ. Associated Press მასობრივ ნაკადს უკავშირებდა სოციალურ ქსელებში გავრცელებულ ხმებს ღია საზღვრის შესახებ, ეკონომიკურ პრობლემებსა და ახალგაზრდა მაროკოელთა ნაწილის უპერსპექტივობას.

ათასობით მიგრანტი სეუტაში დარჩა

ჩასულთა უმრავლესობის დაბრუნებით კრიზისი არ დასრულებულა. 20 აგვისტოსთვის დარჩენილთა რაოდენობის შეფასებები მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა: ესპანეთის შსს საუბრობდა დაახლოებით 5 ათას ადამიანზე, სეუტას საქალაქო ხელისუფლება კი — 9–10 ათასზე, მათ შორის დაახლოებით 2 ათას არასრულწლოვანზე.

ესპანეთის მთავრობამ €6,5 მლნ ოდენობის გადაუდებელი დახმარება გამოყო და განთავსების დამატებითი ადგილები მოაწყო. გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისრის სამმართველო სეუტაში მყოფი იმ პირების რიცხვს, ვისაც პოტენციურად შეეძლო საერთაშორისო დაცვის საფუძველი ჰქონოდა, დაახლოებით 1,2 ათასად აფასებდა. გადაწყვეტილებების მისაღებად ესპანეთის ხელისუფლებას ესაჭიროება ჩასულთა იდენტიფიცირება, მოქალაქეობისა და თითოეული საქმის გარემოებების შემოწმება.

სწორედ ამიტომ, საზღვრის უკანონოდ გადამკვეთი ყველა პირის სწრაფად დაბრუნების შესახებ თავდაპირველი განცხადებები დარჩენილი ჯგუფისთვის რთულად შესასრულებელი აღმოჩნდა. არასრულწლოვნები, თავშესაფრის პოტენციური მაძიებლები და იმ ქვეყნების მოქალაქეები, სადაც დევნის ან შეიარაღებული კონფლიქტის რისკი არსებობს, ცალკე პროცედურებს მოითხოვენ.

გადასვლის ახალი მცდელობა მაროკოში შეჩერდა

ივლისის გარღვევის შემდეგ სოციალურ ქსელებში დაიწყო შეტყობინებების გავრცელება 15 აგვისტოს მასობრივი გადასვლის გამეორების მოწოდებით. ამჯერად მაროკომ და ესპანეთმა საზღვართან ძალები წინასწარ გააძლიერეს.

ივლისის სცენარი აღარ განმეორებულა. მაროკოს სახელმწიფო ტელევიზიამ გაავრცელა ინფორმაცია საჰარის სამხრეთით მდებარე აფრიკის ქვეყნების 294 წარმომადგენლის დაკავების შესახებ, რომლებიც სეუტაში შეღწევას ცდილობდნენ. კიდევ 61 მაროკოს მოქალაქე მსგავსი მცდელობების ხელშეწყობის ბრალდებით დააკავეს.

Associated Press ასევე ციტირებდა მაღალი რანგის ანონიმური მაროკოელი დიპლომატის განცხადებას, რომელიც ამტკიცებდა, რომ სეუტას რაიონის კონტროლისთვის ყოველდღიურად შეიძლება 20 ათასზე მეტი უსაფრთხოების თანამშრომელი იქნას ჩართული, ხოლო ხარჯები ასობით მილიონ დოლარს შეადგენს. მაროკოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს ეს ციფრები საჯაროდ არ დაუდასტურებია.

ივლისის ბოლოსა და აგვისტოს შუა რიცხვების მოვლენებს შორის სხვაობა ევროპულ დისკუსიაში მთავარ არგუმენტად იქცა. საზღვრის გეოგრაფია იგივე დარჩა, თუმცა მაროკოს ტერიტორიაზე გაძლიერებულმა კონტროლმა შედეგი მკვეთრად შეცვალა.

რაბატის მიერ კრიზისის ორგანიზების მტკიცებულებები არ არსებობს

ივლისის მოვლენების შემდეგ გაჩნდა ვარაუდები, რომ მაროკოს შესაძლოა შეგნებულად შეესუსტებინა კონტროლი და მიგრაცია ესპანეთთან და ევროკავშირთან ურთიერთობებში გამოეყენებინა. თუმცა დადასტურებული მონაცემები იმის შესახებ, რომ 30 ივლისის ნაკადი მაროკოს სახელმწიფომ მოაწყო, არ არსებობს.

სოციალურ ქსელებში გავრცელებული შეტყობინებების წარმომავლობის გამოძიებამ ასევე ვერ აღმოაჩინა დესტაბილიზაციის ცენტრალიზებული ოპერაციის მტკიცებულებები. Le Monde აღნიშნავდა, რომ Facebook-მა, TikTok-მა და Instagram-მა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს ვითომდა გახსნილი საზღვრისა და სეუტაში ზღვით მოხვედრის სავარაუდო შესაძლებლობის შესახებ ინფორმაციის გავრცელებაში, თუმცა ამ კამპანიის სახელმწიფო წყაროს დადგენა ვერ მოხერხდა.

ესპანეთის ხელისუფლება საჯაროდ აკავშირებდა ნაკადს მიგრანტთა უკანონო გადაყვანის ქსელების საქმიანობასთან და უზენაესი სასამართლოს ბოლოდროინდელი გადაწყვეტილების დამახინჯებულ ინტერპრეტაციასთან. პრემიერ-მინისტრმა პედრო სანჩესმა 31 ივლისს განაცხადა, რომ ინფორმაცია სასამართლო გადაწყვეტილების შესახებ სწრაფად გავრცელდა ასეთი ქსელების მეშვეობით და სეუტასკენ მასობრივი მოძრაობის ერთ-ერთ ფაქტორად იქცა.

ამიტომ, მტკიცება იმის შესახებ, რომ მაროკომ 2026 წელს საზღვარი განზრახ გახსნა, რჩება პოლიტიკურ ვერსიად და არა დადგენილ ფაქტად.

უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილებამ სამართლებრივი გაურკვევლობა შექმნა

კრიზისამდე სამი კვირით ადრე ესპანეთის უზენაესმა სასამართლომ შეცვალა სეუტასა და მელილიას საზღვრებზე შესვლაზე დაუყოვნებლივი უარის თქმის პროცედურის ინტერპრეტაცია.

8 ივლისის გადაწყვეტილებით დადგინდა, რომ სპეციალური პროცედურა, რომელიც იძლევა იმ პირთა დაუყოვნებლივი დაბრუნების შესაძლებლობას, რომლებიც უკანონოდ გადალახავენ ფიზიკურ სასაზღვრო ღობეს, არ შეიძლება ავტომატურად გავრცელდეს მათზე, ვინც ესპანეთის ტერიტორიას ცურვით აღწევს იქ, სადაც ასეთი ღობე არ არის.

მასობრივი გადასვლების შემდეგ შსს-მ ტარახალის ტალღათმჭრელთან პნევმატური ბარიერისა და დამატებითი ტივტივების მონტაჟი დაიწყო. უწყებამ ახალი კონსტრუქცია პირდაპირ ახსნა ფიზიკური საზღვრის უზენაესი სასამართლოს სამართლებრივ ინტერპრეტაციასთან შესაბამისობაში მოყვანის აუცილებლობით.

თავად სასამართლო გადაწყვეტილება არ ხსნის კრიზისის მასშტაბს. თუმცა მან შექმნა საინფორმაციო საბაბი, რომელმაც შემდეგ გაცილებით ფართო და ხშირად მცდარი ინტერპრეტაცია მიიღო სოციალურ ქსელებში.

სეუტა უკვე იყო დიპლომატიური კრიზისის ინსტრუმენტი

მაროკოს მისამართით ეჭვები პირველ რიგში 2021 წლის მოვლენებს უკავშირდება. მაშინ მადრიდსა და რაბატს შორის ურთიერთობები მას შემდეგ გაუარესდა, რაც ესპანეთმა პოლისარიოს ფრონტის ლიდერს, ბრაჰიმ გალის, ესპანურ საავადმყოფოში მკურნალობის ნებართვა მისცა. პოლისარიო დასავლეთ საჰარის დამოუკიდებლობას ითხოვს, რომელსაც მაროკო საკუთარ ტერიტორიად მიიჩნევს.

2021 წლის 17–18 მაისს სეუტაში დაახლოებით 9 ათასი ადამიანი შევიდა მას შემდეგ, რაც მაროკოს პოლიციამ კონტროლი დროებით შეასუსტა. ევროპარლამენტმა მოგვიანებით განაცხადა, რომ ასეთი მასშტაბური გადაადგილება ძნელად შეიძლება ჩაითვალოს სპონტანურად, და უარყო მაროკოს მიერ სასაზღვრო კონტროლის, მიგრაციისა და განსაკუთრებით არასრულწლოვნების გამოყენება ესპანეთზე პოლიტიკური ზეწოლის საშუალებად.

ეს შეფასება ეხება კონკრეტულად 2021 წლის მოვლენებს. მისი ავტომატურად გადატანა 2026 წლის კრიზისზე დამატებითი მტკიცებულებების გარეშე არაკორექტულია.

მიუხედავად ამისა, პრეცედენტი არსებით გავლენას ახდენს ახალი მოვლენების პოლიტიკურ აღქმაზე. Bloomberg მიმდინარე კრიზისს სწორედ იმ საკითხის ჭრილში განიხილავს, თუ რამდენად სუსტდება ევროკავშირის პოზიციები, როდესაც მისი საგარეო საზღვრის ნაწილის ფაქტობრივი კონტროლი რაბატის თანამშრომლობაზეა დამოკიდებული. Bloomberg-ის მასალა

ევროკავშირმა მაროკოს თანამშრომლობაზე დამოკიდებულება აღიარა

ეს პრობლემა საჯაროდ აღიარა ევროკომისიამაც. ევროკომისარმა შინაგან საქმეთა და მიგრაციის საკითხებში მაგნუს ბრუნერმა სეუტას მოვლენების შემდეგ განაცხადა, რომ საზღვრების კონტროლი დაუცველი ხდება, თუ ის ერთი მეზობელი სახელმწიფოს კეთილ ნებაზეა დამოკიდებული.

ბრუნერმა მოუწოდა მაროკოსთან ურთიერთობებში ევროკავშირისთვის ხელმისაწვდომი ბერკეტების გამოყენებისკენ, მათ შორის სავიზო პოლიტიკის, ვაჭრობისა და განვითარების დახმარების ჩათვლით. ამავდროულად მან ხაზი გაუსვა, რომ მეზობელ სახელმწიფოებთან ურთიერთქმედების გარეშე ევროკავშირი ვერ შეძლებს მიგრაციული მარშრუტების ეფექტურ კონტროლს. Reuters იტყობინებოდა, რომ განცხადებები გაკეთდა იმ კითხვების ფონზე, შეეძლო თუ არა მაროკოს ხელისუფლებას შეგნებულად არ შეეშალა ხელი პირვანდელი ნაკადისთვის.

მიიღება წინააღმდეგობრივი კონსტრუქცია: ბრიუსელს სურს შეამციროს დამოკიდებულება რაბატის პოლიტიკურ გადაწყვეტილებებზე, მაგრამ ამისთვის მას თავად რაბატთან კიდევ უფრო მჭიდრო თანამშრომლობა სჭირდება.

ევროკავშირმა მაროკოს დაახლოებით €1,15 მლრდ გამოუყო

ეკონომიკური ურთიერთობები ბრიუსელს მნიშვნელოვან ბერკეტებს აძლევს, მაგრამ ამავდროულად აძლიერებს ურთიერთდამოკიდებულებას.

ევროკომისია 2021–2025 წლებში ევროკავშირის ბიუჯეტიდან მაროკოს ორმხრივ დაფინანსებას დაახლოებით €1,15 მლრდ-ად აფასებს. თანხები მიმართული იყო სახელმწიფო მმართველობისა და მართლმსაჯულების რეფორმაზე, განათლებაზე, სოციალურ დაცვაზე, მწვანე გადასვლაზე, ინვესტიციების მხარდაჭერაზე, დასაქმებასა და სხვა პროგრამებზე. Global Gateway-ის ფარგლებში ევროკავშირმა ასევე აიღო ვალდებულება უზრუნველყოს €1,1 მლრდ-ზე მეტი გრანტების, შერეული დაფინანსებისა და გარანტიების სახით, რამაც ხელი უნდა შეუწყოს დაახლოებით €5,5 მლრდ ინვესტიციების მოზიდვას.

მიგრაცია ცალკე ფინანსდება. 2023 წელს ევროკომისიამ დაიწყო ოთხწლიანი პროგრამა, რომლის ღირებულებაც €152 მლნ-ია და ითვალისწინებს მაროკოს საზღვრის მართვის მხარდაჭერას, მიგრანტთა უკანონო გადაყვანასთან ბრძოლას, ეროვნულ სტრატეგიას მიგრაციისა და თავშესაფრის სფეროში, ასევე წარმოშობის ქვეყნებში ადამიანების ნებაყოფლობით დაბრუნებას.

დაფინანსება იძლევა საშუალებას მიგრაციული მარშრუტების ფაქტობრივი კონტროლის ნაწილი ევროკავშირის ფარგლებს გარეთ გადავიდეს. ეს ამცირებს იმ ადამიანთა რაოდენობას, რომლებიც ევროპულ საზღვრამდე აღწევენ, მაგრამ შედეგს სატრანზიტო სახელმწიფოებთან ურთიერთობების მდგრადობაზე დამოკიდებულს ხდის.

ესპანეთი ცდილობს არ დაუშვას კონფლიქტი რაბატთან

მადრიდმა კრიზისის შემდეგ განაგრძო თანამშრომლობის აუცილებლობის ხაზგასმა. 11 აგვისტოს სეუტაში ვიზიტის დროს საგარეო საქმეთა მინისტრმა ხოსე მანუელ ალბარესმა ადგილობრივ ხელისუფლებასთან განიხილა საზღვარი, მიგრანტების დაბრუნება და მაროკოსთან ურთიერთქმედება.

მან დაადასტურა ესპანეთის სუვერენიტეტი სეუტასა და მელილიაზე, ამავდროულად განაცხადა რაბატთან ერთობლივი დიპლომატიური მუშაობის გაგრძელების შესახებ იმ პირთა დასაბრუნებლად, ვისაც ესპანეთში დარჩენის უფლება არ აქვს. მადრიდმა ასევე გააძლიერა კამპანია არაბულ ენაზე დეზინფორმაციის წინააღმდეგ.

ეს პოზიცია ასახავს ესპანეთის პოლიტიკის პრაქტიკულ შეზღუდვებს. მაროკო ესპანეთის მნიშვნელოვანი სავაჭრო და ძალოვანი პარტნიორია, რომელიც აკონტროლებს ტერიტორიას უშუალოდ აფრიკის კონტინენტზე ევროკავშირის ერთადერთი სახმელეთო საზღვრების წინ.

პირდაპირი დიპლომატიური კონფრონტაცია პოტენციურად ზრდის მადრიდისთვის რისკებს მიგრაციის, უსაფრთხოებისა და ვაჭრობის სფეროში.

სეუტას შენგენის საზღვარზე განსაკუთრებული რეჟიმი აქვს

კრიზისმა შეშფოთება გამოიწვია ევროკავშირის სხვა სახელმწიფოებშიც, თუმცა სეუტაში შეღწეული მიგრანტები ავტომატურად არ იღებენ წვდომას კონტინენტურ ესპანეთზე.

სეუტა ესპანეთისა და ევროკავშირის ნაწილია, თუმცა გააჩნია სპეციალური სასაზღვრო რეჟიმი და მდებარეობს შენგენის ჩვეულებრივი სივრცის გარეთ, სადაც შიდა შემოწმებები არ მოქმედებს. ქალაქიდან ესპანეთის კონტინენტურ ტერიტორიაზე გასვლისას მგზავრები დამატებით კონტროლს გადიან.

ივლისის კრიზისის შემდეგ საფრანგეთმა ესპანეთთან საზღვარზე უსაფრთხოება გააძლიერა, პორტუგალია დამატებით ზომებს განიხილავდა, ხოლო იტალიამ ესპანეთიდან ჩასულთა შემოწმება დროებით აღადგინა. 8 აგვისტოს მადრიდმა იტალიიდან ჩამოსულთათვის შემოწმების შემოღებით უპასუხა. გაერთიანებული სამეფოს თემთა პალატის კვლევითი სამსახური აღნიშნავს, რომ ესპანეთის ხელისუფლება ამავდროულად ამტკიცებდა: სეუტაში უკანონოდ შეღწეული არცერთი პირი ევროკავშირის კონტინენტურ ტერიტორიაზე უკონტროლოდ არ მოხვედრილა.

ამრიგად, კრიზისი გასცდა მცირე ანკლავის ფარგლებს და საგარეო საზღვრის საიმედოობის შესახებ საერთო ევროპულ დავად გადაიქცა.

ალჟირთან ურთიერთობები გეოპოლიტიკურ ფაქტორს ამატებს

ესპანეთი ერთდროულად აბალანსებს ურთიერთობებს ჩრდილოეთ აფრიკის ორ კონკურენტ სახელმწიფოსთან — მაროკოსთან და ალჟირთან. ალჟირი მხარს უჭერს პოლისარიოს ფრონტს, მაშინ როცა რაბატი მაროკოს სუვერენიტეტის ქვეშ დასავლეთ საჰარის ავტონომიის გეგმის აღიარებას ცდილობს.

ევროპულმა საბჭომ საგარეო ურთიერთობათა საკითხებში ყურადღება გაამახვილა იმაზე, რომ ახალი კრიზისი მოხდა პედრო სანჩესის ალჟირში ვიზიტიდან და ესპანეთ-ალჟირის ურთიერთობების ახალი ეტაპის შესახებ გაკეთებული განცხადებიდან დაახლოებით ათი დღის შემდეგ. ანალიტიკური ცენტრი ამ დამთხვევას განიხილავდა როგორც ფაქტორს, რომელმაც მაროკოს ქცევასთან დაკავშირებით ეჭვები გააძლიერა, თუმცა ასევე აღნიშნავდა მასობრივი გადასვლის დადგენილი უშუალო მიზეზის არარსებობას.

ეს განსხვავება პრინციპულია: პოლიტიკური მოტივი შესაძლებელია, თუმცა დროში დამთხვევა მიგრაციული ნაკადის ორგანიზებას არ ამტკიცებს.

როგორც International Investment-ის ექსპერტები იტყობინებიან, სეუტას კრიზისმა გამოავლინა იმ მოდელის სუსტი წერტილი, რომლის დროსაც ევროკავშირი მიგრაციის კონტროლის მნიშვნელოვან ნაწილს სატრანზიტო სახელმწიფოებზე გადაიტანს. მაროკო ერთდროულად არის პარტნიორი, ევროპული დაფინანსების მიმღები და სახელმწიფო, რომლის ოპერატიული მონაწილეობის გარეშეც ესპანეთს გაცილებით უჭირს უეცარი მასობრივი გადასვლების შეკავება. 15 აგვისტოს ახალი ტალღის წარმატებულმა აღკვეთამ მაროკოს უსაფრთხოების ძალების ეფექტურობა აჩვენა, მაგრამ ამით ხაზი გაუსვა დამოკიდებულების მასშტაბსაც. ევროკავშირისთვის კრიტიკული რისკი იმაში მდგომარეობს, რომ მიგრაციული თანამშრომლობა თანდათანობით უსაფრთხოების დამატებითი ინსტრუმენტიდან საგარეო საზღვრის ნაწილის სტაბილურობის აუცილებელ პირობად იქცევა.

FAQ: მიგრაციული კრიზისი სეუტაში

რამდენი ადამიანი შევიდა სეუტაში 2026 წლის ივლისში?

მონაცემების დაზუსტების შემდეგ ესპანეთის შსს-მ 30 ივლისს სეუტაში უკანონოდ შეღწეულთა რაოდენობა დაახლოებით 72 ათასად შეაფასა. 4 აგვისტოსთვის 70 ათასზე მეტმა უკვე დატოვა ქალაქი.

რამდენი ადამიანი დაიღუპა?

18 აგვისტოსთვის ოფიციალური მონაცემები საზღვრის ორივე მხარეს სულ მცირე 90 დაღუპულზე მიუთითებდა. უფლებადამცველი ორგანიზაციები უფრო მაღალ შეფასებებს ასახელებდნენ.

რამდენი მიგრანტი რჩება სეუტაში?

20 აგვისტოს მდგომარეობით შეფასებები განსხვავდებოდა. ესპანეთის შსს საუბრობდა დაახლოებით 5 ათას ადამიანზე, სეუტას ხელისუფლება — 9–10 ათასზე. დარჩენილთა შორის დაახლოებით 2 ათასი არასრულწლოვანი იყო.

მოაწყო თუ არა მაროკომ მასობრივი გადასვლა?

საჯარო მტკიცებულებები იმისა, რომ მაროკოს ხელისუფლებამ 2026 წლის 30 ივლისის კრიზისი მოაწყო, არ არსებობს. ესპანეთის ხელისუფლება მიუთითებდა სოციალურ ქსელებში არსებულ დეზინფორმაციაზე, მიგრანტთა უკანონო გადაყვანის ქსელების საქმიანობასა და უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილების მცდარ ინტერპრეტაციაზე.

რა მოხდა 15 აგვისტოს?

სოციალურ ქსელებში ახალი მასობრივი გადასვლის მოწოდებების შემდეგ მაროკომ უსაფრთხოება მნიშვნელოვნად გააძლიერა. მაროკოს ძალებმა საჰარის სამხრეთით მდებარე აფრიკის ქვეყნებიდან 294 პოტენციური მიგრანტი და გადასვლის მცდელობების ხელშეწყობაში ბრალდებული 61 მაროკოელი დააკავეს.

გამოუყენებია თუ არა მაროკოს მიგრაცია პოლიტიკურ ინსტრუმენტად ადრე?

2021 წლის კრიზისთან დაკავშირებით ევროპარლამენტმა პირდაპირ დაგმო მაროკოს მიერ სასაზღვრო კონტროლის, მიგრაციისა და არასრულწლოვნების გამოყენება ესპანეთზე ზეწოლის საშუალებად. ეს არ ამტკიცებს რაბატის ანალოგიურ როლს 2026 წლის მოვლენებში.

რამდენს უყოფს ევროკავშირი მაროკოს?

ევროკავშირის ორმხრივი დაფინანსება მაროკოსთვის 2021–2025 წლებში დაახლოებით €1,15 მლრდ-ად არის შეფასებული. მიგრაციის მართვის მხარდაჭერის ცალკეული ოთხწლიანი პროგრამა, რომელიც შეთანხმდა 2023 წელს, €152 მლნ-ს ითვალისწინებს.

არის თუ არა სეუტა შენგენის ზონის ნაწილი?

სეუტა ესპანეთის ტერიტორია და ევროკავშირის ნაწილია, თუმცა შენგენთან მიმართებით სპეციალური რეჟიმი გააჩნია. სეუტადან ესპანეთის კონტინენტურ ტერიტორიაზე გამგზავრებისთვის დამატებითი შემოწმებები მოქმედებს.