ჩინეთი მეტ ტურისტს იღებს, მაგრამ ისინი ცოტას ხარჯავენ

ჩინეთი პანდემიის შემდეგ შემომავალი ტურიზმის ყველაზე მასშტაბურ აღდგენას განიცდის: 2026 წლის პირველ ნახევარში უცხოელებმა ქვეყანაში 22,91 მლნ ვიზიტი განახორციელეს, რაც 20,4%-ით მეტია წინა წლის მაჩვენებელზე, ხოლო თითქმის 17,82 მლნ შესვლა უვიზო იყო. თუმცა ნაკადის სწრაფი ზრდა ჩინეთისთვის ჯერჯერობით ძირითადად საიმიჯო ეფექტს იძლევა და არა ეკონომიკის მასშტაბთან შედარებად ფინანსურ შედეგს. საგადასახდელო ბალანსის მუხლით „მოგზაურობა“ ქვეყანამ არარეზიდენტებისგან ექვს თვეში $33,3 მლრდ მიიღო, მაშინ როცა ჩინეთის რეზიდენტებმა საზღვარგარეთ $120,2 მლრდ დახარჯეს. დეფიციტმა $86,9 მლრდ შეადგინა, რაც აჩვენებს, რომ ტურისტული ტალღა საგრძნობლად აძლიერებს ჩინეთის საერთაშორისო მიმზიდველობას, მაგრამ ჯერ არ გადაქცეულა ეკონომიკური ზრდის მსხვილ წყაროდ.

ჩინეთში უცხოელთა შემოსვლები 20%-ით გაიზარდა

ჩინეთის ეროვნულმა საიმიგრაციო სამმართველომ განაცხადა, რომ 2026 წლის პირველ ნახევარში სასაზღვრო სამსახურებმა საზღვრის კვეთის რეკორდული 369 მლნ შემთხვევა დააფიქსირეს — 10,8%-ით მეტი, ვიდრე წინა წელს. კონტინენტური ჩინეთის მოქალაქეებზე 176 მლნ მოგზაურობა მოდიოდა, ჰონგ-კონგის, მაკაოსა და ტაივანის მცხოვრებლებზე — 147 მლნ, ხოლო კიდევ 45,91 მლნ საზღვრის კვეთა უცხო ქვეყნის მოქალაქეებმა განახორციელეს.

უშუალოდ უცხოელთა შემოსვლების რაოდენობამ 22,91 მლნ-ს მიაღწია და 20,4%-ით გაიზარდა. აქედან 17,82 მლნ უვიზო შემოსვლაზე მოდიოდა — 30,6%-ით მეტი, ვიდრე 2025 წლის პირველ ნახევარში. უვიზოდ განხორციელდა უცხოელთა ყველა შემოსვლის 77,7%.

შემომსვლელი უცხოელების წარმოშობის უმსხვილესი ქვეყნები გახდნენ სამხრეთ კორეა, რუსეთი, მალაიზია, ვიეტნამი, ტაილანდი, სინგაპური, აშშ, იაპონია, მონღოლეთი და ავსტრალია. ამ ათეულზე უცხოელთა შემოსვლების 62% მოდიოდა.

ამასთან, სტატისტიკა პირდაპირ ვერ წაიკითხება, როგორც უცხოელი ტურისტების რაოდენობა. საიმიგრაციო მონაცემები ითვალისწინებს საზღვრის კვეთას, ამიტომ ერთი და იგივე ადამიანი სტატისტიკაში შესაძლოა რამდენჯერმე მოხვდეს. შემომსვლელთა რიცხვში ასევე შედიან ბიზნეს-მოგზაურები, გამოფენების მონაწილეები, სტუდენტები, ნათესავების მოსანახულებლად ჩამოსული პირები და უცხოელთა სხვა კატეგორიები.

უვიზო ჩინეთი 50 ქვეყნის მოქალაქეებს შეეხო

უვიზო რეჟიმის გაფართოება შემომავალი ნაკადის აღდგენის ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორი გახდა. 2026 წლის მდგომარეობით, 50 სახელმწიფოს ჩვეულებრივი პასპორტის მქონე მოქალაქეებს შეუძლიათ ჩინეთში შესვლა წინასწარი ვიზის მიღების გარეშე ტურიზმის, ბიზნესის, ნათესავებისა და მეგობრების მონახულების, გაცვლითი პროგრამებისა და ტრანზიტის მიზნით.

ამ ჩამონათვალში შედის, კერძოდ, საფრანგეთი, გერმანია, იტალია, ესპანეთი, ნიდერლანდები, შვეიცარია, ავსტრალია, ახალი ზელანდია, იაპონია, სამხრეთ კორეა, ბრაზილია, არგენტინა, რუსეთი, კანადა და დიდი ბრიტანეთი. პროგრამის მონაწილეთა უმეტესობისთვის ყოფნის ნებადართული ვადა 30 დღემდე შეადგენს.

კანადა და დიდი ბრიტანეთი ცალმხრივ უვიზო რეჟიმს 2026 წლის 17 თებერვლიდან დაემატა. პროგრამის გაფართოება დაემთხვა საერთაშორისო ავიამიმოსვლის აღდგენას და ხელისუფლების მცდელობას, აღმოფხვრას ბარიერები, რომლებსაც უცხოელი მოგზაურები პანდემიის შემდეგ გრძნობდნენ.

ჩვეულებრივი უვიზო შესვლის გარდა, ჩინეთი ანვითარებს 240 საათამდე ხანგრძლივობის უვიზო ტრანზიტის რეჟიმს. 2026 წლის ზაფხულისთვის ასეთი რეჟიმი უკვე 65 გამშვებ პუნქტზე ვრცელდებოდა.

ჩინეთი აქცენტს ახალ ტურისტულ ქალაქებზე აკეთებს

Bloomberg მასალაში, რომელიც ამ სტატიის საფუძველი გახდა, ყურადღებას ამახვილებს თავად მოგზაურობების ხასიათის ცვლილებაზე. უცხოელი მოგზაურები სულ უფრო ხშირად მიემართებიან არა მხოლოდ ჩინეთის დიდ კედელთან, აკრძალულ ქალაქში ან ტერაკოტის არმიასთან, არამედ ქალაქებში, რომლებიც პოპულარული გახდა სოციალურ ქსელებში გავრცელებული ვიდეორგოლების წყალობით.

ერთ-ერთი მთავარი მაგალითი გახდა ჩუნცინი. მრავალდონიანმა განაშენიანებამ, შენობებში გამავალმა სარკინიგზო ხაზებმა, მჭიდრო მაღლივმა არქიტექტურამ და ღამის განათებამ ქალაქი ინტერნეტში ჩინეთის თვალსაჩინო ტურისტულ სახედ აქცია. პოპულარობას იძენენ ასევე შენჟენი, ჩენგდუ, ჰარბინი, იუნანი და სინძიანი.

უცხოელი ვიზიტორები სულ უფრო მეტად ინტერესდებიან ქალაქის ყოველდღიური ცხოვრებით: ჩქაროსნული რკინიგზით, უპილოტო ტრანსპორტით, ჩინური ელექტრომობილებით, ციფრული მაღაზიებით, რესტორნებით, ადგილობრივი კოსმეტიკური ბრენდებითა და მსხვილი სავაჭრო ცენტრებით.

პუბლიკაციაში მოყვანილი მონაცემებით, 2025 წელს ჩინეთს დაახლოებით 35 მლნ უცხოელი ტურისტი ეწვია. ერთი უცხოელი მოგზაურის ხარჯები დაახლოებით $2 240-ად იყო შეფასებული — აშშ-ის შესაბამისი მაჩვენებლის დაახლოებით 40%. საერთაშორისო ტურიზმიდან მიღებული ჯამური შემოსავლები ასევე საგრძნობლად ჩამორჩებოდა ამერიკულს.

ჩინეთი ტურისტულ ეფექტს სოციალური ქსელების მეშვეობით იღებს

შემომავალი ტურიზმის აღდგენა დაემთხვა ჩინეთის შესახებ მომხმარებელთა კონტენტის რაოდენობის მკვეთრ ზრდას. უცხოელი მოგზაურები ვიდეორგოლებს აქვეყნებენ არა მხოლოდ ღირსშესანიშნაობებზე, არამედ მეტროზე, მაღალსიჩქარიან მატარებლებზე, საკვების მიტანის სერვისებზე, მაღაზიებზე, სასტუმროებზე, რობოტიზებულ მომსახურებასა და ურბანულ ინფრასტრუქტურაზე.

ჩინეთისთვის ეს ქმნის საერთაშორისო პოპულარიზაციის არხს, რომელიც განსხვავდება ტრადიციული სახელმწიფო რეკლამისგან. მომხმარებელი თავად ირჩევს გადაღების ობიექტს და პირდაპირ მიმართავს საკუთარი ქვეყნის აუდიტორიას.

სწორედ ამიტომ აქვს შემომავალი ტურიზმის ზრდას მნიშვნელობა ეგრეთ წოდებული რბილი ძალისთვის. ეს გულისხმობს სახელმწიფოს უნარს, გაზარდოს თავისი საერთაშორისო გავლენა კულტურის, საზოგადოების, ტექნოლოგიების, განათლებისა და ცხოვრების წესის მიმზიდველობით, და არა პოლიტიკური ან ეკონომიკური ზეწოლით.

თუმცა მოგზაურობათა რაოდენობის ზრდა თავისთავად არ ამტკიცებს, რომ ჩინეთისადმი დამოკიდებულება სწორედ ტურიზმის გამო იცვლება. მოგზაურობასა და საზოგადოებრივ აზრს შორის კავშირის გამიჯვნა რთულია გეოპოლიტიკისგან, ვაჭრობისგან, საერთაშორისო კონფლიქტებისა და სხვა მსხვილი სახელმწიფოებისადმი დამოკიდებულების ცვლილებისგან.

ჩინეთისადმი დამოკიდებულება ბევრ ქვეყანაში გაუმჯობესდა

Pew Research Center-ის უახლესი საერთაშორისო გამოკითხვა დამატებით კონტექსტს იძლევა. კვლევა ჩატარდა 2026 წლის 8 თებერვლიდან 13 მაისამდე 37 ქვეყანაში 45 658 ადამიანს შორის.

ჩინეთისადმი დადებითად განწყობილ რესპონდენტთა მედიანურმა წილმა 51%-ს მიაღწია, ქვეყანას უარყოფითად 39% აფასებდა. რამდენიმე სახელმწიფოში მაჩვენებლები ისტორიულ მაქსიმუმებთან ახლოს აღმოჩნდა. იტალიაში ჩინეთისადმი დადებითად იყო განწყობილი გამოკითხულთა 51% (2025 წელს — 45%, 2022 წელს — 31%). ესპანეთში მაჩვენებელმა 54%-ს მიაღწია და წელიწადში 17 პროცენტული პუნქტით გაიზარდა.

მაღალი ან რეკორდულთან ახლოს მყოფი შეფასებები ასევე დაფიქსირდა კოლუმბიაში, საბერძნეთში, უნგრეთში, ინდონეზიაში, მალაიზიაში, მექსიკაში, ნიგერიაში, პერუში, სინგაპურში, შრი-ლანკასა და თურქეთში.

თუმცა სურათი არაერთგვაროვანი რჩება. იაპონიაში ჩინეთს დადებითად ზრდასრულთა მხოლოდ 11% აფასებდა. ევროპის, ჩრდილოეთ ამერიკისა და აღმოსავლეთ აზიის მდიდარ ქვეყნებში დამოკიდებულება საშუალოდ შესამჩნევად უფრო გრილია, ვიდრე განვითარებადი ბაზრების მქონე ბევრ სახელმწიფოში.

ჩინეთმა მიიღო $33,3 მლრდ მუხლით „მოგზაურობა“

ეკონომიკური ეფექტის შესაფასებლად ყველაზე მნიშვნელოვან შეზღუდვას საგადასახდელო ბალანსი აჩვენებს. სავალუტო კონტროლის სახელმწიფო სამმართველომ 14 აგვისტოს გამოაქვეყნა 2026 წლის პირველი ნახევრის წინასწარი მონაცემები.

მუხლით „მოგზაურობა“ ჩინეთმა არარეზიდენტებისგან 229,2 მლრდ იუანი მიიღო, ანუ $33,3 მლრდ. ამავდროულად, ჩინეთის რეზიდენტებმა საზღვარგარეთ ამავე მუხლით 829 მლრდ იუანი, ანუ $120,2 მლრდ დახარჯეს. წმინდა დეფიციტმა 599,8 მლრდ იუანი შეადგინა, ანუ $86,9 მლრდ.

ამრიგად, შემომავალმა შემოსავლებმა ჩინეთის რეზიდენტების გასავლის 28%-ზე ნაკლები შეადგინა.

მხოლოდ მეორე კვარტალში ჩინეთმა მუხლით „მოგზაურობა“ დაახლოებით $18,1 მლრდ მიიღო, ხოლო რეზიდენტების ხარჯებმა $57,7 მლრდ შეადგინა. კვარტალურმა დეფიციტმა $39,6 მლრდ-ს მიაღწია.

ეს სტატისტიკა განსაკუთრებით თვალსაჩინოა საერთაშორისო მოგზაურობების მასშტაბის შესაფასებლად, თუმცა მას მხოლოდ „ტურისტული ამონაგები“ ვერ ეწოდება.

საგადასახდელო ბალანსი მხოლოდ ტურისტებს არ ითვლის

მუხლი „მოგზაურობა“ საერთაშორისო საგადასახდელო ბალანსში მოიცავს ადამიანების ხარჯებს მათი მუდმივი საცხოვრებელი ეკონომიკის ფარგლებს გარეთ ყოფნის დროს. მასში გათვალისწინებულია არა მხოლოდ კლასიკური ტურისტული მოგზაურობები, არამედ ბიზნეს-მოგზაურების, სტუდენტების, პაციენტებისა და ქვეყანაში დროებით მყოფი სხვა არარეზიდენტების ხარჯების ნაწილიც.

ამიტომ $33,3 მლრდ-ის პირდაპირ შედარება ტურისტული დარგის შემოსავლების ყველა ოფიციალურ შეფასებასთან შეუძლებელია.

ეს ასევე ხსნის განსხვავებას შემომავალი ტურიზმის უფრო ფართო ჩინურ მაჩვენებლებთან. დარგის განვითარების სამთავრობო გეგმა იუწყება, რომ 2025 წელს ქვეყანაში დარეგისტრირდა 150 მლნ-ზე მეტი შემომავალი ტურისტული ვიზიტი, ხოლო მათთან დაკავშირებულმა ხარჯებმა $130 მლრდ-ს გადააჭარბა.

ასეთი სტატისტიკა სხვა მეთოდოლოგიით არის აგებული და მოიცავს შემომავალი ტურიზმის უფრო ფართო წრეს, მათ შორის ჰონგ-კონგის, მაკაოსა და ტაივანის მცხოვრებთა მოგზაურობებს. ამიტომ 2025 წლის $130 მლრდ-ის ოდენობის თანხა და საგადასახდელო ბალანსის მაჩვენებლები მექანიკურად არ უნდა შედარდეს როგორც იდენტური სიდიდეები.

ტურიზმი ჩინეთის ეკონომიკისთვის ჯერჯერობით მცირეა

ჩინეთის ეკონომიკის მასშტაბი ტურისტული შემოსავლების ათეულობით მილიარდ დოლარსაც კი შედარებით მცირედ აქცევს.

ჩინეთის მთლიანმა შიდა პროდუქტმა 2026 წლის პირველ ნახევარში 69,57 ტრილიონ იუანს მიაღწია და მუდმივ ფასებში 4,7%-ით გაიზარდა. პირველ კვარტალში ზრდა 5%-ს შეადგენდა, მეორეში კი 4,3%-მდე შენელდა.

მომსახურების სექტორის დამატებულმა ღირებულებამ 41,37 ტრილიონ იუანს მიაღწია და 5,2%-ით გაიზარდა, ხოლო სამრეწველო და სამშენებლო სექტორისამ — 25,05 ტრილიონ იუანს 3,9%-იანი ზრდით.

საერთაშორისო მოგზაურობის მუხლით მიღებული 229,2 მლრდ იუანის შემოსავალი პირველი ნახევრის ნომინალური მშპ-ის დაახლოებით 0,33%-ს შეადგენს. ეს არ ნიშნავს, რომ შემომავალი ტურიზმის წვლილი მშპ-ში 0,33%-ის ტოლია: საგადასახდელო ბალანსის შემოსავლები და დამატებული ღირებულება პრინციპულად განსხვავებული მეთოდებით ითვლება. შედარება მხოლოდ ფულადი ნაკადების ფარდობით მასშტაბს აჩვენებს.

ტურისტები უფრო მნიშვნელოვანია მაღაზიებისთვის, ვიდრე მშპ-ისთვის

ეროვნულ დონეზე უცხოური ტურიზმი ჯერჯერობით მცირეა, თუმცა მისი გავლენა შეიძლება არსებითი იყოს ცალკეული კომპანიებისა და ურბანული რაიონებისთვის.

შანხაიში, ნანკინის ქუჩაზე მდებარე Miniso-ს ფლაგმანურ მაღაზიაში უცხოელები გარკვეულ საათებში ვიზიტორთა ნაკადის 70%-მდე შეადგენენ. კომპანია საზღვარგარეთულ პოპულარობას მათ შორის ჩინური მაღაზიებისა და პროდუქციის შესახებ უცხოელი მოგზაურების მიერ კონტენტის გავრცელებას უკავშირებს.

უცხოელები ასევე ზრდიან მოთხოვნას სასტუმროებზე, რესტორნებზე, შიდა ავიარეისებზე, რკინიგზის ბილეთებზე, მუზეუმებზე, გასართობ სივრცეებზე, კოსმეტიკასა და ადგილობრივ სამომხმარებლო ბრენდებზე.

ასეთი ეფექტი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ახლა, რადგან ჩინეთის შიდა მოხმარება თავშეკავებულად იზრდება. პირველ ნახევარში საქონლის საცალო გაყიდვები მხოლოდ 1,1%-ით გაიზარდა, საზოგადოებრივი კვების ობიექტების ამონაგები — 2,8%-ით. მომსახურების საცალო გაყიდვები უფრო სწრაფად იზრდებოდა — 5,3%-ით.

ამიტომ უცხოურ მოთხოვნას შეუძლია თვალსაჩინო იყოს მომსახურების ცალკეული სეგმენტებისთვის, თუნდაც მთელი ეკონომიკის დონეზე მცირე დარჩეს.

ჩინეთის შიდა ტურიზმი ბევრად უფრო დიდია

ქვეყნის მთავარ ტურისტულ ბაზრად საკუთარი მცხოვრებლები რჩებიან. კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრომ განაცხადა, რომ 2026 წლის პირველ ნახევარში ჩინელებმა 3,463 მლრდ შიდა ტურისტული მოგზაურობა განახორციელეს, რაც 5,4%-ით მეტია წინა წელთან შედარებით.

ქალაქის მცხოვრებლებმა 2,594 მლრდ მოგზაურობა განახორციელეს (ზრდამ 5,8% შეადგინა). სოფლის მცხოვრებლებზე 869 მლნ მოგზაურობა მოდიოდა, რაც 4,3%-ით მეტია წინა წელზე. პირველ კვარტალში 1,901 მლრდ შიდა მოგზაურობა განხორციელდა, მეორეში — 1,562 მლრდ.

შიდა მოგზაურობებზე გაწეულმა ხარჯებმა დაახლოებით 3,21 ტრილიონ იუანს მიაღწია და მხოლოდ 2%-ით გაიზარდა. მოგზაურობათა რაოდენობა, შესაბამისად, ხარჯებზე მნიშვნელოვნად სწრაფად იზრდება, რაც მომხმარებელთა სიფრთხილესა და ერთ მოგზაურობაზე დანახარჯების შედარებით სუსტ დინამიკაზე მიუთითებს.

ეროვნული ეკონომიკისთვის სწორედ შიდა ტურიზმს აქვს ბევრად უფრო დიდი მასშტაბი, ვიდრე უცხოელი ვიზიტორების ხარჯებს.

პეკინს თითოეული უცხოელის ხარჯების გაზრდა სურს

მარტში ცხრა სახელმწიფო უწყებამ დაამტკიცა ტურისტული მომსახურების ექსპორტისა და შემომავალი მოხმარების სტიმულირების ცალკე პროგრამა.

დოკუმენტი ითვალისწინებს უვიზო რეჟიმის შემდგომ გაფართოებას, სატრანზიტო წესების სრულყოფას, ელექტრონული ვიზების შემოღების შესაძლებლობის შესწავლას და შემოსასვლელი დოკუმენტების ინტერნეტით შევსებას.

ხელისუფლება ასევე გეგმავს უცხოელი მოგზაურებისთვის ერთიანი საინფორმაციო პლატფორმის შექმნას, ტურისტულ სერვისებში უცხო ენების რაოდენობის გაზრდას, უცხოელთა მიერ ბილეთების დაჯავშნის გამარტივებას და უცხოური საბანკო ბარათებისა და სხვა საგადახდო ინსტრუმენტების გამოყენების გაფართოებას.

პროგრამა ითვალისწინებს კომბინირებული მარშრუტების შექმნას, რომლებიც აერთიანებს ტრანსპორტს, ღირსშესანიშნაობებს, სასტუმროებსა და შოპინგს. ტურისტული მოხმარების დაკავშირება იგეგმება კონცერტებთან, სპორტულ შეჯიბრებებთან, სამედიცინო მომსახურებასთან, გამოფენებთან და განათლებასთან.

ანუ სახელმწიფო პოლიტიკა თანდათან გადადის მარტივი ამოცანიდან „გაიზარდოს ტურისტების რაოდენობა“ ამოცანაზე „გაიზარდოს ხარჯები და ყოფნის ხანგრძლივობა“.

გადახდა და ციფრული სერვისები დაბრკოლებად რჩება

ტურისტული ინფრასტრუქტურის სწრაფი გაუმჯობესების მიუხედავად, უცხოელები კვლავ აწყდებიან ჩინური ციფრული გარემოს თავისებურებებს.

უმსხვილეს ქალაქებში ყოველდღიური გადახდების, საკვების შეკვეთის, ტაქსის გამოძახებისა და ბილეთების შეძენის მნიშვნელოვანი ნაწილი მობილურ აპლიკაციებზეა მიბმული. ბოლო წლებში ჩინეთმა არსებითად გაუადვილა უცხოელებს ადგილობრივ საგადახდო სისტემებთან უცხოური საბანკო ბარათების მიბმა, თუმცა უჩვეულო აპლიკაციებით სარგებლობის აუცილებლობამ შესაძლოა მაინც შექმნას სირთულეები.

კიდევ ერთ პრობლემად რჩება ენობრივი გარემო. ინგლისურენოვანი ინტერფეისები ყველგან არ არის ხელმისაწვდომი, განსაკუთრებით მსხვილი ტურისტული ცენტრების მიღმა. ხელისუფლებამ მრავალენოვანი აბრების რაოდენობის გაზრდა, უცხოური საბანკო ბარათების მუშაობის გაუმჯობესება და აპლიკაციების მრავალენოვანი ვერსიების განვითარება პირდაპირ შეიტანა შემომავალი მოხმარების განვითარების პროგრამაში.

ეს შეზღუდვები განსაკუთრებით არსებითია დამოუკიდებელი მოგზაურებისთვის, რომლებსაც პოტენციურად შეუძლიათ ქვეყანაში უფრო დიდხანს დარჩენა და ორგანიზებულ ტურისტულ ჯგუფებზე მეტის დახარჯვა.

ჩინეთმა მიზნად 190 მლნ ტურისტული ვიზიტი დაისახა

მთავრობა ათწლეულის ბოლოსთვის ბაზრის მასშტაბის მნიშვნელოვნად გაზრდას იმედოვნებს. ახალი ხუთწლიანი გეგმა 2030 წლისთვის წელიწადში 190 მლნ შემომავალი ტურისტული ვიზიტის მიღწევას ითვალისწინებს.

შემომსვლელი მოგზაურების ხარჯების მიზნობრივი მოცულობა ყოველწლიურად $150 მლრდ-ზე მეტადაა განსაზღვრული. ეს დაახლოებით 26%-ით მეტია 2025 წლის ვიზიტების რაოდენობის მაჩვენებელზე და დაახლოებით 15%-ით აღემატება ხარჯების გაცხადებულ დონეს.

ამავდროულად, ჩინეთს სურს შიდა ტურისტული მოგზაურობების რაოდენობა წელიწადში 8,3 მლრდ-მდე გაზარდოს, ხოლო შიდა ტურისტული ხარჯები — 7,7 ტრილიონ იუანამდე.

მაჩვენებლების მისაღწევად ხელისუფლება გეგმავს საერთაშორისო საავიაციო და სარკინიგზო მიმოსვლის გაფართოებას, გადახდების, კავშირგაბმულობისა და განთავსების სრულყოფას, Tax-Free მაღაზიების რაოდენობის გაზრდას და საერთაშორისო სამომხმარებლო ცენტრების განვითარებას.

ტურისტული დეფიციტი უზარმაზარი რჩება

შემომავალი ნაკადის სწრაფი ზრდაც კი ჯერჯერობით არ ცვლის ჩინეთის მოგზაურობის ბაზრის ფუნდამენტურ თავისებურებას: ქვეყნის მცხოვრებლები საზღვარგარეთ არსებითად მეტს ხარჯავენ, ვიდრე არარეზიდენტები ჩინეთის შიგნით.

პირველ ნახევარში ჩინეთის მომსახურებით ვაჭრობის საერთო დეფიციტმა $112 მლრდ შეადგინა. ამ თანხიდან $86,9 მლრდ მოდიოდა მოგზაურობის კატეგორიაზე — მომსახურების საერთო უარყოფითი ბალანსის თითქმის 78%.

შედარებისთვის, საქონლით ვაჭრობის უზარმაზარმა პროფიციტმა ჩინეთს საშუალება მისცა შეენარჩუნებინა მიმდინარე ანგარიშის პროფიციტი $379,4 მლრდ-ის ოდენობით. საქონლით ვაჭრობის პროფიციტმა $526,3 მლრდ-ს მიაღწია.

ეს აჩვენებს, თუ რატომ არის შემომავალი ტურიზმის მკვეთრი ზრდაც კი ჯერჯერობით თითქმის შეუმჩნეველი ქვეყნის საერთო მაკროეკონომიკურ მოდელში. ჩინეთი რჩება უპირველეს ყოვლისა სამრეწველო და საექსპორტო გიგანტად, მაშინ როცა საერთაშორისო ტურიზმი გაცილებით მცირე როლს ასრულებს.

რბილი ძალა ჩინეთს ცალკე სარგებელს აძლევს

თუმცა ფინანსური სტატისტიკა ტურისტული პოლიტიკის ყველა შედეგს არ ასახავს.

უცხოელი მოგზაური, რომელიც პირველად ხედავს თანამედროვე შანხაის, ჩუნცინს ან შენჟენს, იღებს გამოცდილებას, რომლის სრულად ჩანაცვლება რეკლამით, სიახლეებით ან ოფიციალური დიპლომატიით შეუძლებელია. მოგზაურობები უცხოელებს საშუალებას აძლევს დამოუკიდებლად შეაფასონ ტრანსპორტი, უსაფრთხოება, ფასები, ტექნოლოგიები, რესტორნები და ყოველდღიური ცხოვრება.

ჩინეთისთვის ასეთ ეფექტს მზარდი საერთაშორისო კონკურენციის პირობებში პოლიტიკური ფასი აქვს. ამასთან, ეფექტმა შესაძლოა ორივე მიმართულებით იმუშაოს: მოგზაურები ხედავენ არა მხოლოდ განვითარებულ ინფრასტრუქტურასა და ქალაქების კომფორტს, არამედ სახელმწიფო კონტროლის თავისებურებებს, ციფრული გარემოს შეზღუდვებსა და ქვეყნის სხვა მხარეებსაც.

ამიტომ შემომავალი ტურიზმი უნდა განიხილებოდეს არა როგორც გარანტირებული პროპაგანდისტული გამარჯვება, არამედ როგორც უცხოური აუდიტორიის ჩინეთთან პირდაპირი კონტაქტის გაფართოება. თითოეული ტურისტის საბოლოო შთაბეჭდილება ინდივიდუალური რჩება.

როგორც International Investment-ის ექსპერტები იტყობინებიან, ჩინეთის ამჟამინდელი ტურისტული აღმავლობა უპირველეს ყოვლისა საერთაშორისო პოზიციონირების წარმატებას წარმოადგენს, მაგრამ ჯერ არ არის დამოუკიდებელი მაკროეკონომიკური მამოძრავებელი ძალა. საკვანძო ციფრია დეფიციტი მუხლით „მოგზაურობა“ — $86,9 მლრდ პირველ ნახევარში: ჩინეთის რეზიდენტებმა საზღვარგარეთ სამჯერ მეტი დახარჯეს, ვიდრე არარეზიდენტებმა დატოვეს ჩინეთში საგადასახდელო ბალანსის შესაბამისი მუხლით. ეკონომიკისთვის ეფექტიანობის შემდეგი მაჩვენებელი უნდა გახდეს არა შემოსვლების რაოდენობა, არამედ ერთ უცხოელ ვიზიტორზე გაწეული ხარჯების ზრდა, ყოფნის ხანგრძლივობა და ჩინურ სასტუმროებში, რესტორნებში, გადამყვანებსა და საცალო კომპანიებში დარჩენილი ფულის წილი. თუ ხელისუფლება შეძლებს ჩინეთის ქალაქების ინტერნეტ-პოპულარობა ხანგრძლივ მოგზაურობებად და უფრო მაღალ ხარჯებად აქციოს, ტურიზმი საგრძნობლად დიდ ეკონომიკურ როლს შეასრულებს. ჯერჯერობით კი მისი ყველაზე არსებითი შედეგია მილიონობით უცხოელი, რომლებიც ჩინეთის შესახებ წარმოდგენას საკუთარ გამოცდილებაზე დაყრდნობით აყალიბებენ და არა მხოლოდ გარე საინფორმაციო ფონზე.